Ҳар йили 1-октябрда юртимизда катта бир байрам нишонланади — Ўқитувчилар ва мураббийлар куни. Бу кун — устозларга миннатдорчилик, уларнинг меҳнатини эъзозлаш ва хизматларини улуғлаш кунидир. Аммо ўқитувчи меҳнати шунчаки бир кунлик эмас. Унинг меҳнати бутун умр давомида самара беради, келажакка йўл очади.
Ўқитувчи меҳнати ниҳоятда нозик ва шу билан бирга муқаддас. У киши бир кун дарс ўтса, унинг самараси йиллар давомида шогирд қалбида яшайди. Масалан, бошланғич синфда ҳарф ўргатган ўқитувчига қаранг: у болага савод берибгина қолмай, илмга муҳаббат уйғотади. Шу кичик кўринишидаги меҳнат бутун умр йўлдошлик қилади.
Агар ҳаётимизга назар ташласак, ўқитувчиларнинг ўқувчиларига нисбатан кўплаб илм маёғи бўлганликларига мисоллар келтиришимиз мумкин.
— Бир олим ўз хотирасида шундай деган экан: “Мен биринчи китобимни ёзишга киришганимда, болалигимдаги устозимнинг “Ҳар бир билим инсонга қанот беради” деган сўзлари кўз олдимга келди. Ана шу сўзлар мени бутун умр илҳомлантирди”.
— Яна бир ёш шогирд университетга кирганда, устозининг қўллаб-қувватловчи гаплари эсга тушиб, қийналган пайтда куч олган. Бу эса ўқитувчи сўзининг қанчалик узоқ йиллар таъсирли эканини кўрсатади.
Ҳа, ҳақиқатда устоз – ўқитувчилар ҳар бир шогирднинг ҳаётида орзулар қурилишчиси ҳисобланади. Улар фақат билим берибгина қолмай, меҳр-муҳаббат, инсонийлик, ҳурмат, одоб-ахлоқ сабоқларини ҳам ўргатадилар. Шу боис, устоз меҳнати — фақат бир кунлик эмас, умрлик байрамга арзийдиган хизматдир.
Ўқитувчиларни эъзозлаш фақат 1-октябрда эмас, балки ҳар куни, ҳар бир ютуқ ва муваффақиятда ҳам уларнинг меҳнатини ёд этиш билан бўлади. Чунки улар — бир кунлик эмас, умрлик байрам соҳибларидир.
Нилуфар БЕРДИЕВАХожа Бухорий ислом таълим муассасаси