Қуръони карим ва ҳадисларда фарзанд тарбиясига катта эътибор қаратилган. Аллоҳ таоло Қуръонда: «Эй иймон келтирганлар! Ўзингизни ва аҳли-оилаингизни дўзахдан сақланг» деб марҳамат қилади. Бу оят ота-онанинг фарзанд тарбиясидаги масъулияти нақадар улкан эканини кўрсатади.
Исломий тарбиянинг асоси — иймон ва ахлоқдир. Боланинг қалбига ёшлигидан Аллоҳга бўлган муҳаббат, Пайғамбаримиз Муҳаммад ﷺ га бўлган ҳурмат сингдирилиши лозим. Ростгўйлик, сабр, шукр, ҳалоллик, катталарга ҳурмат ва кичикларга меҳр каби фазилатлар боланинг ахлоқий камолотига асос бўлади.
Пайғамбаримиз Муҳаммад ﷺ фарзандларга меҳр билан муносабатда бўлишни тарғиб қилганлар. У зот болаларни эркалаб, улар билан мулойим муомала қилганлар. Бу эса исломда тарбия қаттиққўллик эмас, балки меҳр ва адолат асосида олиб борилишини кўрсатади.
Шу билан бирга, фарзандни ибодатга ўргатиш ҳам муҳимдир. Намоз, дуо, ҳалол-ҳаромни фарқлаш каби амаллар болаликдан одатга айланса, у келажакда иймонли ва масъулиятли инсон бўлиб камол топади. Ота-онанинг ўзлари ҳам ибодатда намуна бўлишлари тарбиянинг энг таъсирли усулидир.
Ислом фарзанд тарбиясида илм олишга ҳам катта аҳамият беради. Пайғамбаримиз ﷺ: «Илм талаб қилиш ҳар бир мусулмонга фарздир» деганлар. Шу сабабли болани фойдали илмларга қизиқтириш, унинг ақлий ва маънавий ривожига хизмат қилади.