1448 йил 07 Жумодус соний | 2026 йил 17 ноябрь, Сешанба.
ЎЗ UZ RU EN AR

Намоз вақти: Қарши

Fajr
06:04
Sunrise
07:21
Dhuhr
12:22
Asr
15:42
Maghrib
17:22
Isha
18:39


Намозни тўлиқ адо этинг. Албатта, намоз мўминларга вақтида фарз қилингандир (Нисо сураси 103-оят)

ВАТАН – ЭНГ МУҚАДДАС МАКОН

14-01-2026, 09:33 200 Ўқиш режими + -
Ватан — муқаддас. Миллат — ардоқли. Дин — нурли. Уларни асраб-авайлаш ва фидокорлик билан хизмат қилиш ҳар биримиз учун энг олий бурчдир.
Ҳар бир инсоннинг энг асосий, энг муқаддас вазифаси — Ватанини севиш ва унга ҳаётининг сўнгги дақиқаларигача хизмат этишдир. Ватанга бўлган муҳаббат ва ҳурмат ҳеч бир нарса билан ўлчана олмайди. Ватан — бебаҳо ва беқиёс макон.  
Бу муҳаббат тарбияси энг аввало оила бағридан бошланади. Кичик бола учун Ватан — она қучоғидир. Болалар оиласини сева-сева Ватанини севишни ўрганадилар. Чунки оила муҳити Ватан муҳитининг асосидир. Силаи раҳм фазилати камол топган оиладан Ватанга хиёнат қилувчи чиқмайди. Оиладаги меҳр-оқибат, бирдамлик ва фидокорлик туйғуси Ватанга садоқатнинг илдизидир. 
Ҳазрати Али ибн Абу Толиб (р.а.) дедилар: “Ўзингизга душманлик қилган кишини авф этингиз, лекин Ватанингизга, миллатингизга, динингизга душманлик қилган кишини кечирмангиз.” 
Абдуллоҳ ибн Масъуд (р.а.) эса огоҳлантирдилар: “Бир миллатда ишончли кишилар озайса, динини сотиб, дунё йиғувчилар кўпайса, у миллат орасида фитна болалайди.” 
Донишманддан: “Қайси миллат афзал?” деб сўралганда, у икки кафтига тупроқ олиб: “Икки ҳовучимдаги тупроқнинг фарқи йўқ. Миллатлар ҳам бир-биридан афзал эмас, барчаси биродарлардир,” — деган. Демак, ўз миллатини севиш — фазилат, аммо бошқа миллатни хорлаш — иллатдир.  
Одамзод пайдо бўлганидан бери динсиз жамият яшамаган. Ватан, миллат ва дин бир-бирига боғлиқ ҳалқалардир. Бири хасталанса, иккинчиси ҳам соғ қолмайди. Дин — ҳақиқатни кўрсатувчи нур, инсонийликка йўлчироқ. Расулуллоҳ ﷺ дедилар: “Дин — гўзал хулқ.” Яна марҳамат қилдилар: “Кишиларга диндаги енгил ва осон амалларни буюринг, уларни хотиржам қилинг.” 
Ҳазрати Абу Мусо (р.а.) ривоят қилган ҳадисда: “Мўминлар бир-бирига ёпишган иморат кабидир,” — дейилган. Яъни, инсонлар бир-бирини суяган, бир-бирига елкадош бўлгандагина жамият мустаҳкам бўлади. Кучлилар заифларни қўллаб-қувватлаши, барча бир нафасда, бир мақсадда яшаши лозим. 
Бугунги кунда ҳам миллатлараро тотувлик, диний бағрикенглик ва ҳамжиҳатликни сақлаш — Ватан тинчлиги ва халқ фаровонлигининг асосидир. Миллий қадриятларимиз, анъаналаримиз ва дўстлик ришталари юртимизнинг мустаҳкам биносига айланмоғи шарт.
 
Нилуфар БЕРДИЕВА
 
Хожа Бухорий ислом таълим муассасаси