МУСУЛМОННИНГ ХУЛҚИ Ҳаё (6-қисм)
4178
23-02-2021, 10:36
266
Ўқиш режими
+
-
Шунинг учун ҳам Расулуллоҳ одамларда шубҳа-гумонни пайдо қилиб қўядиган амалларда ҳушёр бўлишни буюрганлар. Ҳатто ўзлари ҳам масжид чеккасида аёли билан турганларини қолган қолганларга уларни тўхтатиб, у аёл бегона аёл эмаслигини билдириб қўяр эдилар.
Мусулмон киши одамлардан ҳуркиши яъни, қабоҳатни беркитиши ва чиройли амални зоҳир қилиши мунофиқлик дегани эмас.
Балки, бундан мақсад қабоҳатни ошқора қилмаслик ва уни ошқора қилишдан ҳаё қилишдир.
Разилликни ошкора қилишдан хижолат бўлган одамда яхшилик бўлади. Яхшиликни ошкора қилишни хоҳлаган одамда ёмонлик бўлади.
Шундай экан, одам бошқалардан қандай уялса, ўзидан ҳам шундай уялсин.
Ўзидаги камчиликни бошқалар кўриб қолишини хоҳламаса, ўзи ҳам у камчиликни ўзида кўришни хоҳламасин.
“Қулоқларинг эшитишини хоҳлаган ишларни қил. Худди шундай қулоқларинг эшитишини хоҳламаган ишларни қилма!”
Ҳаё ҳар қандай яхшиликнинг асосий қисмидир. Расулуллоҳ айтганлар: «Фаҳш бор нарса фаҳш билан хунукдир. Худди шундай ҳаё бор нарса, ҳаё гўзалдир» ( Имом Термизий ривояти).
"Мусулмон хулқи" китобидан.