Рўза — ислом динидаги энг улуғ ибодатлардан бири бўлиб, у инсон учун ҳам маънавий, ҳам жисмоний фойда манбаи ҳисобланади. Рўза тутиш орқали инсон нафсини тарбиялайди, сабр-тоқатли бўлишни ўрганади ва Аллоҳга бўлган иймонини мустаҳкамлайди.
Рўзанинг энг аввало маънавий фойдаси шундаки, у инсонни ёмон одатлардан, гуноҳ ишлардан тийилишга чорлайди. Рўза тутаётган киши ёлғон гапириш, ғийбат қилиш, жанжаллашиш каби ишлардан узоқ бўлишга интилади. Бу эса инсон ахлоқини юксалтириб, қалбни поклайди.
Жисмоний жиҳатдан қаралганда, рўза инсон соғлиғи учун ҳам фойдали ҳисобланади. Рўза вақтида ошқозон-ичак тизими дам олади, организмда тозаланиш жараёнлари кучаяди. Ортиқча овқат истеъмол қилмаслик моддалар алмашинувини меъёрга солишга ёрдам беради.
Рўза инсонда сабр, ирода ва ўзини бошқара олиш қобилиятини шакллантиради. Очлик ва чанқоққа бардош бериш орқали киши ўз хоҳиш-истакларини назорат қилишни ўрганади. Бу фазилатлар ҳаётнинг бошқа соҳаларида ҳам катта аҳамиятга эга.
Шунингдек, рўза тутиш инсонни камбағал ва эҳтиёжмандлар ҳолатини ҳис қилишга ундайди. Очликнинг нималигини ҳис этган инсон бошқаларга нисбатан раҳмдил ва саховатли бўлади, садақа ва ёрдам беришга интилади.
Хулоса қилиб айтганда, рўза инсонни ҳам жисмонан, ҳам маънан тарбиялайдиган улуғ ибодатдир. Уни чин ихлос билан адо этиш инсон соғлиғига, ахлоқига ва ҳаёт тарзига ижобий таъсир кўрсатади.