Халифа Валид ибн Абдумалик даврида ҳар бий саркарда бўлган Қутайба ибн Муслим Боҳилий Мовароуннаҳр (Марказий Осиё)да ниҳоятда машҳур бўлди.
Бу ҳақда: “ Мовароуннаҳда Қутайба ибн Муслим Боҳилий ниҳоятда машҳур бўлди. У ҳижрий 87 (милодий 706) йилда Пойкент шаҳрини фатҳ қилди. Ҳижрий 89 (милодий 709) йилда Сўғд юртлари-Насаф ва Кешда фатҳ ишларини олиб борди. Ҳижрий 91 (милодий 710) йилда Бухорони, сўнгра Толиқон, Фарёб ва Балхни фатҳ этди. Ҳижрий 93 (милодий 712) йилда Самарқандни, ҳижрий 94 (милодий 713) йилларда Шош ва фарғона шаҳарларини эгаллаб, Қўқонгача етиб борди[2]” дейилади.
Ислом дини марказий Осиёга кириб келиши у ерда яшаётган халқлар учун дунёвий ва ухровий манфаатларни юзага чиқарди.